Kawaii Monster Café en Akasaka

Deze ochtend zijn we eerst met de metro (en onze koffers) naar het nieuwe hotel gegaan: we stapten uit bij station Akasaka, alweer een aan elkaar geplakt en te snel uit de kluiten gegroeid station met vele gangen, roltrappen en uitgangen. Niet ver van het station lag ons eerste hotel in Tokyo: Superhotel Lohas! De kamers zouden niet al te groot zijn, maar voor de rest waren de voorzieningen breed. Een onsen (helaas niet toegankelijk voor mensen met een tattoos), uitgebreide ontbijtzaal en je kon je kussen ruilen voor een ander soort kussen, die uitgestald lagen in de kast. Standaard lag er een kersenpit kussentje, maar de kast lag vol met andere soorten (schuimrubber en dunne en dikke kussens, etc.). Ook was er voor elke hotelgast een echte yukata en slippertjes.

IMG_0707.JPG

Het hotel was zo vriendelijk onze koffers te stallen en dus konden we op naar Harajuku. Onderweg kwamen we langs ons eerste katten- en hondencafé. In Nederland zitten katten dan vrij op een bankje of in een mandje te dutten, hier zaten de katten in glazen bakjes en maakten ze allemaal een enorm versufte indruk. Ik werd er een beetje onpasselijk van. In de dierenwinkels worden ook vooral de echte rasbeesten verkocht; de ragdolls en de scottish fold katten. Op straat kom je dan de bastaardjes tegen, mager en scharminkelig. Een beetje jammer en een van de weinige minpunten van Japan.

Met de metro in Akasaka reisden we naar Harajuku met de Ginza line. Achteraf zie ik dat we netjes hadden kunnen uitstappen bij metrostation Meiji-Jingumae (Jingumae is het hippe wijkje vlakbij Harajuku), maar goed, dat wist ik toen niet. We hadden kaartjes geboekt via Voyagin voor het Kawaii Monster Café. Kosten: rond de 45 euro. Eten inbegrepen. Geen slecht idee, omdat het op een gewone dag best druk kan worden als je niet reserveert.

Het café zit in een soort mall met allemaal uberhippe vintage winkeltjes. Veel Japanse, blije muziek schalt er door de mall en ergens op de 3e verdieping zit een deur die je naar het café leidt. De hal waar je eerst ontvangen wordt, is al hysterisch en kleurig en in het kader van Halloween stonden er natuurlijk pumpkinheads.

We werden door een grote gekleurde boog, deuren doorgeleid en daar werden we vrolijk begroet door een Monster café lady in al net zulke felle kleurtjes, dreads in haar haar, enorm hoge Spice Girls schoenen en een minescule outfit. Ik vond het geweldig! Er schalde harde muziek en alles, echt alles leek een soort macabre Alice in Wonderland-droomwereld met konijnen aan een infuus, paddestoelen en een groot ronddraaiend podium in de vorm van een taart met konijnen erop.

45411462164_66975e0a58_k.jpg

IMG_0769.JPG

We kregen van één van de dreadlock-ladies een menu en bestelden gekleurde spaghetti op aan paletbord en een cocktail. Al snel startte er op het taarten podium een show met muziekjes en begonnen de dreadlock ladies te dansen. Wederom heerlijk hysterisch en tof om naar te kijken. Er waren ook best wel wat kindjes, voornamelijk westerse toch wel, die door hun ouders waren meegenomen.

IMG_0742IMG_0743

Hierna werd ons eten geserveerd en het moet gezegd, dat was best te nassen, ondanks de vreemde kleurtjes.

Ondanks het driegangenmenu duurde het enorm lang voordat er iemand langskwam voor de toetjes, die ook wel spectaculair waren (halloween thema). Het was ook een stuk drukker geworden dan toen we binnen kwamen: de hele tent zat vol! Uiteindelijk kregen we een heel zielig bakje met ijs en wat sprinkles, maar dat mocht de pret niet drukken. Een van de dreadlock girls wilde ook nog wel met Flat Eric op de foto.

46085982882_13f8a70d99_k

Bij de souvenirshop kochten we twee stickers voor op onze koffer en ben ik nog even naar de wc gaan, die ook voorzien was van alle kleuren van de regenboog en wastafels met stuiterballen erin.

Na deze sensory overload wandelden we Jingumae in, dat achter Harajuku ligt en nog niet supertoeristisch is. Er zitten gekke winkeltjes die hun eigen spulletjes verkopen, zoals de FR2梅(UME) winkel, maar er zit ook een winkeltje wat alleen maar eetstokjes verkoopt (hele dure, dat wel.). Iets verderop liggen de dure modeketens en je vindt er zelfs een heel schattig koffietentje.

Nog niet overun door toeristen, zoals Takeshita street en als je wat verder loopt, kom je zelfs in de rustigere (maar ongetwijfeld dure) woonwijk.

We namen de metro terug naar Akasaka, waar we gesnuffeld hebben in de grote Don Quijote die daar was. Onder andere zoekend naar zo goedkoop mogelijke sokken om een microfoon-beschermer te maken voor de DJI Osmo (als het waait, hoor je dat goed). Uiteraard duurt zo’n bezoekje altijd langer dan je wilt …

Hierna wat magnetronvoer gescoord bij de Seven eleven en daarna hebben we de late middag in ons hotelkamertje gezeten en hebben we squirrel-tv en slechte Japanse films gekeken. Op onze hotelkamer in Superhotel Lohas was dit keer geen magnetron, maar Seven Eleven vraagt standaard of ze je eten voor je moeten opwarmen en dus hebben we dat laten doen. Ook krijg je er altijd standaard bestek of stokjes bij. Heel erg lief 🙂

’s Avonds hebben we nog een wandeling in de straatjes van Akasaka gedaan. Het is zo grappig om te zien dat zelfs wanneer de zon is ondergegaan, het nog steeds bedrijvig is op straat en iedereen zich veilig voelt en zich van A naar B blijft verplaatsen. Kantoormannetjes, vrouwen, ouderen. Zo’n verschil met Nederland.

IMG_0927.JPG

We begonnen bij de Hie-Jinja shrine, die op 300 meter van ons hotel zat. Een prachtige Shinto shrine met de bekende rode poortjes die op een laaggelegen trap liggen en naar boven gaan. Ik ben deze avond alleen de trap opgelopen, want Steph wilde niet mee en het was er vrij verlaten. Overdag hadden we vast nog een kans.

In de buurt van Akasaka zit ook een 9Hours hotel, al is deze heel anders ingericht dan die in Shin-Okubo. Meer als een kubus en wat dichter opeen gepakt.

De rest van Akasaka was divers. Barretjes, winkeltjes en als je wat verder liep, weer oerrustige buurtjes met straten waar we soms niemand tegenkwamen.

Bij terugkomst troffen we een mensenmassa aan bij een boom. Bij nader inzien bleek er een wasbeer in een boom geklommen te zijn, was er zelfs een cameraploeg aanwezig om dat te filmen en kwam even later de brandweer om hem te redden.

46085981542_6c77fa6aa4_k.jpg

Na onze wandeling heb ik de stoute Yukuta aangetrokken en heb ik voor het eerst de onsen in het hotel geprobeerd. Je moest goed uitkijken dat het het uur van jouw geslacht was: het was absoluut geen gemengde onsen. Het briefje met het programma kreeg je ook bij het inchecken. Meestal duurde een ‘strictly’ mannen- of vrouwenuur zo’n 3 uur achter elkaar. De hele nacht door ook, voor menig vermoeide zakenman die even wilde ontspannen.

IMG_0932

De yukuta kon je ook van de benedenverdieping meenemen en in je hotelkamer aandoen. Je kreeg er ook slippertjes bij. Het was een aparte ervaring, trouwens. In een soort omkleedruimte kon je je yukuta en slippertjes neerleggen. Het hotel had handdoeken neergelegd die je daar mocht gebruiken. Vervolgens ga je dan de onsen ruimte in, ga je zitten op een omgedraaid emmertje en ga je je wassen met de (overigens kwalitatief heel erg goede) shampoo en zeep die ze bieden, douche je jezelf met warm water en daarna pas stap je het gloeiend hete bad in. Er was 1 bad wat maar liefst 42 graden was, de ander was voorzien van eucalyptus, als ik het me goed herinner.

Die van 42 graden heb ik maar even volgehouden, maar nondeju, wat voelde dat fijn. Rozig en warm keerde ik in mijn yukata terug naar de hotelkamer en heb ik heerlijk geslapen die nacht. Wel een beetje flauw dat mannen met tattoos dus niet in de onsen mogen: no onsen fun voor Steph dus.

Morgen zou weer een drukke dag worden: omdat we nu dichter bij Odaiba zaten, hadden we thuis al kaartjes besteld voor de Teamlab tentoonstelling. Het zou wederom een indrukwekkend dagje worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s