Luxemburg – Esch sur Sûre & vertrek

Dag van vertrek.

’s Ochtends weer vroeg opgestaan, samen gedoucht, alle zooi ingepakt, troep opgeruimd en afscheid genomen van de Airbnb-gastheer. We vertrokken een beetje met pijn in ons hart, want het was een fijn plekje geweest. Ik heb nog afscheid genomen van de beesten en een paardje in de wei. Omdat het oerrustig was en er niemand te bekennen was, laadden we het blok hout, dat we gisteren vrij hadden gelegd achter het prikkeldraad in de wei, de auto in. Hoppetee! Mooi souvenir. (thuis vormde zich een bergje zaagsel onder de stronk (waarsch. door een houtworm) en bij pure mazzel heeft-ie onze grote eettafel niet aangevreten, want daar heeft-ie een tijdje op gelegen). Inmiddels staat het ding in de menie in de schuur.

Hierna reden we richting Esch sur Sure. Ook hier op zoek naar een mooi uitzicht, maar dit uiteindelijk niet gevonden. Voor dat uitzicht moet je waarschijnlijk in de buurt van de kasteel van Esch sur Sure zijn en dat hebben we niet gedaan. Misschien een volgende keer. De omgeving daar is wel prachtig en het weer was heerlijk warm. We zijn gestopt bij een grote stuwdam en een groot meer, waar je niet mocht recreëren.

IMG_3695.JPG

Hier even georiënteerd waar we nou eigenlijk precies waren. Ik trof onder andere een heel goed verzorgd toiletgebouwtje aan wat ik even bezocht en vlak daarnaast stond een bord met een kaartje. Bij elk uitzichtpunt een duidelijk icoontje en dus kon ik goed raden waar we zoal wilden kijken. Ik maakte er een foto van.

IMG_3699.JPG

We reden verder omhoog, rondom het Lac de la Haute sûre en uiteindelijk waren we voorbij het juiste punt, dus keerden we om. Onderweg nog over een prachtige brede brug (de N27 bij Lultzhausen, what’s in a name) met aan weerszijden grote meren en natuur die me deed denken aan Highway88 in Californië. De Fiat glimmend langs de kant, geen enkele moeite met de hoogteverschillen in de omgeving. Het blijft leuk om met je eigen auto te roadtrippen.

IMG_3736klaarstilo

Hierna zijn we teruggereden naar een raar klein inritje met een groot veld met bloemen erachter. Ik zag wat recreërende fietsers daaruit komen en ontdekte ook het matchende icoon voor een uitzichtpunt op het bord van de inrit. Hier moest dus in ieder geval iets zitten.

De weg naar beneden, langs wat verlaten huisjes en nog meer bloemenvelden a la de Windows XP-backdrop, leidde naar een verlaten bosrand. Twee parkeerplaatsen en een weg links- en rechtsom. We parkeerden de auto en pakten de weg rechtsom, een dichtbegroeid bos in. Geen idee waar we op zouden stuiten, maar het pad zou uiteindelijk naar het Lac voeren, vertelde een kaartje ons.

klaar12.jpg

Op een zeker moment zagen we een soort pad omhoog en dat namen we dus. Er stond een bord met iets vaags als ‘Holzbau’ oid. Lekker duidelijk. Eenmaal boven ontdekten we dat het een gigantische houten brug was, een overkapping over het pad eronder en als je verder liep, liep je tegen een glazen wand aan en had je het uitzicht waar we naar zochten!

klaar06klaar07klaarlacdelahaut

Een uitzicht net op een bocht van het meer waardoor je twee stromen prachtig kon zien, alle weilanden erachter, alle bossen in de omgeving; een grote verzameling groen en blauw. We waren wederom per ongeluk gestuit op een uitzicht dat we heel graag wilden zien!

Het was best wel hoog echter, de vloer van de brug had openingen en door de glazen wand leek het alsof je erdoorheen kun kukelen, dus kregen we spontaan last van hoogtevrees. We hebben toch nog even genoten van het uitzicht en zijn daarna terug gewandeld. Het was er wederom uitgestorven en dus weer uitstekend voor stoute dingen.

IMG_3715

Hierna zijn we teruggereden. We hadden toch nog ruim 250km voor de boeg, al was de weg naar huis korter omdat we al wat meer centraal in Luxemburg zaten. Een lange weg westelijk omhoog leidde naar België, waar we net over de grens in Martelange goedkoop getankt hebben. Ook had dat tankstation een gigantische verzameling sterke drank voor woekerprijzen. Ik had echt wel meer willen meenemen, maar we hielden het bij een fles Captain Morgan.

Eenmaal thuis waren we het erover eens: we gaan vaker naar Luxemburg, wellicht dan voor langere trails en hikes. Zulke prachtige landschappen en natuur, zo relatief dichtbij, dat moeten we vaker doen.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s