Luxemburg part III – vergezichten

Maandag 14 mei: wakker geworden in ons huisje. Ontbeten, kleertjes aangedaan, daarna met de bolide naar Kasteelruïne Beaufort gereden, ongeveer een kwartiertje rijden vanaf ons huisje in Folkendange.

klaarbeaufort2.jpg

Beaufort heeft een oude kasteelruïne staan uit de middeleeuwen. Helemaal onderaan een slingerende weg aan een zijweg van de hoofdweg door Beaufort, een klein slaapstadje. Bij de lokale (Proxy) Delhaize hadden we weer boodschapjes gedaan: Captain Morgan, aardappeltjes, vegetarisch vlees, fruit, broodjes, cola.

Bij het kasteel was een prima parkeerplaatsje waar nog een paar auto’s stonden. Daar was ook het begin van weer een Mullerthal-hike. Als je maar ver genoeg doorliep, kwam je weer uit bij de Kallektuffquel en de parkeerplaats. Die route is volgens Maarten, een vriend van ons, heel sprookjesachtig. Misschien voor een volgende keer?

Dit keer kwamen we voor het kasteel. De entree was 5,- en voor dat geld wordt het kasteel goed onderhouden. Er is een kassa waar je koelkastmagneetjes, folders en wat eten kunt kopen en je krijgt een heel boeiend boekje met alle afzonderlijke aandachtspunten erop die genummerd zijn. We keken eerst wat om ons heen en zagen ineens de poort die overeenkwam met de foto die we wilden gaan heropnemen.

Iemand op twitter had me geholpen al de plek te lokaliseren, omdat die Beaufort had herkend. Ik wist alleen dat mijn vader de foto in 1986 genomen had, een foto van een serie van meer, maar deze was de enige met een goed herkenbare locatie.

luxemburg1986

We liepen erdoorheen, zagen de vorm van de poort, de varens en het pad het bos in en zagen de exacte gelijkenis met de foto uit 1986. Het steen wat donkerder geworden, wat grote bomen op de achtergrond gekapt, verder niets veranderd. Steph nam opnieuw dezelfde foto van me in dezelfde houding. Ik ben er nog steeds superblij mee.

Processed with MOLDIV

Nu ik thuis ben, ontdek ik dat er nog een foto is van mij, als kind van 2, bij het kasteel. Blijkbaar zijn we er vaker geweest…

kindergeluk

Het kasteel was verder ook heel boeiend. Ik herinner me vrij weinig van 1986, maar ben wel blij dat mijn vader toen geprobeerd heeft ons wat cultuur bij te brengen.  Van het kasteel is veel goed bewaard gebleven en dat terwijl de bouw gestart is in 1192.

Sommige delen zijn geprobeerd te restaureren en in sommige ruimtes kon je nog originele kroonstenen zien met het wapentje van de toenmalige bewoner erin. Ook boeiend, maar enigszins macaber waren de martelkamers en cellen waar mensen gevangen hadden gezeten.

klaarplafond.jpg

 

In een van de martelkamers had men allerlei martelwerktuigen neergezet die van origine helemaal niet in het kasteel hoorden en daar ook nooit gebruikt zijn. Geschiedvervalsing 😉

klaarfoltertuig.jpg

We hebben ons er best wel even vermaakt en met het boekje in de hand leerden we veel over de geschiedenis van het kasteel. Who would’ve known? Toch nog cultuur snuiven hier! Een echte aanrader ook.

klaar05klaarbeaufort4

Daarna zijn we over de prachtig begroeide wegen naar Camping Martbusch gereden. Via Facebook en kennis Remco had ik ontdekt dat er een prachtig uitzichtpunt op een rots was in Berdorf, een soort bos en rotsen achter de Camping.

klaarrotsie.jpg

Op de weg reden we ineens langs een over de weg overhangende rots en de Werschrummschluff, een plek die op mijn verlanglijstje stond voor deze reis, maar waarvan ik geen idee had waar hij lag. De Werschrummschluff is een verzameling hoge rotsen waar je door een heel smal pad (op sommige plekken nog smaller dan je schouders breed zijn) naar boven kunt klimmen en over de weg uit kunt kijken. Ook dit punt weer aangesloten op de mullerthal trail en met een prachtig uitzichtpunt over de omgeving. We zijn meteen gestopt, helemaal blij 😀

klaar04.jpg

Het pad tussen de rotsen door was echt enorm smal op sommige plekken, maar prachtig.

klaarbossieklaarhikebink

Donkergroene begroeiing tussen de rotsen, een goed uitgehouwen trap en bovenaan doorlopend in begroeiing waar je de hoek om kon slaan naar andere nisjes en trapjes en naar meerdere uitzichtpunten. Een wonderlijke plek, prachtig.

Daarna begon het licht te regenen, maar dat is ook de enige regen die we die dag gezien hebben. We reden verder naar Camping Martbusch. Dat was best een gekke plek. Ergens middenin een dorpje was een grote parkeerplaats waar ook een bus en een taxibedrijf stonden te wachten. Er was ook een kleine brandweerkazerne.

Er stond op de stoep aan de linker overzijde van de parkeerplaats weer een Mullerthal-trail bordje. Niets over Berdorf of het uitzichtpunt. Toch had onze kennis Remco aangegeven dat we links een pad zouden vinden dat langs de camping zou leiden. En dus volgden we dat.

klaarblaadje

Het was licht offroad en leidde uiteindelijk naar een prachtig dal met heel mooi groen overgroeide rotsen. Een beetje Tolkienachtig/sprookjesachtig. klaarboomstamklaarbriklaargroenklaarstephie

We waanden ons in een andere wereld en liepen verwonderd rond. Remco had het goed omschreven als ‘mooi bos’. Na een tijdje kwamen we bij een soort kruispunt terecht en zag je aan de rechterkant een pad, steil omhoog, tussen de rotsen. Daar had je vervolgens weer allerlei afslagen. Ik probeerde er een en belandde uiteindelijk bij een dead end tussen de rotsen. Daarna de andere kant op, waar Steph al liep.

klaarbergie

Na flink wat bochten en smalle paden tussen de rotsen door, troffen we een soort trap omhoog en kwamen toen bij een grote rots. Dé rots. Met een prachtig uitzicht over de wijde omgeving. Er zat een stel, wat later wegging en toen hadden we het rijk voor ons alleen. Er was een bankje waar we even konden uitrusten en waar we konden genieten van de stilte en het uitzicht.

fokfobo03

Later liepen we naar een trapje beneden en leidde dat weer naar een andere rots, die ze Teufelsinsel noemden (Duivelseiland: klinkt als een vage piratenfilm!). Iets meer beschut. Uitstekend voor wat stoute dingen dus 😀

klaar05

Daarna zijn we teruggelopen over het geplaveide pad dat terugging naar de camping. Eigenlijk het makkelijke pad, waar ik zelfs iemand met een kinderwagen gezien heb. Je kunt dus gewoon met je kinderschare naar het uitzichtpunt. Wel oppassen dat je spruiten niet naar beneden lazeren, want er is nergens een hek. Als je het naaktslakrijke pad bijna afgelopen bent, kringel je langs de camping, waar o.a. ‘glamping’ pods staan, een soort houten keetjes met een stoeltje erin die je o.a. via Airbnb kunt boeken en ik ben blij dat we dat niet gedaan hebben, want de camping zelf was niet echt iets voor ons (teveel gezinnen, speeltuin en midgetgolf, blaffende honden, weinig rust, etc.).

Hierna zijn we terug gegaan naar ons fijne rustige huisje aan het Moserhof, waar de katten al op ons wachten. Ik heb de GoPro leeg getrokken en heb daarna rustig gekookt in het keukentje waar de malamutts weer nieuwsgierig voor het raam snuffelden.

klaardoggos.jpg

’s Avonds hebben we nog gewandeld in de omgeving; wederom geen hond te bekennen, maar wat we wel spotten was een boom die omgezaagd was en in stukken opgedeeld. We namen ons voor de dag erop een van de grotere partjes mee te nemen, ons niet beseffend dat de boomresten wel eens houtworm zouden kunnen bevatten.

IMG_0487

De dag erop was onze vertrekdag. En daar zal ik een nieuwe entry voor maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s