Luxemburg, de stad uit (Part II)

klaarsaus

De day after hebben we onze Airbnb netjes achtergelaten (alles voor de goede reviews), spulletjes in de auto geladen, en zijn we naar de binnenstad gewandeld om te bekijken wat gisteravond niet meer ging. De Montée Clausen over, een hoge brug die over de stad eronder uitkeek. Kerken, huisjes, de Huelen zant (een ruïne) en zelfs de kazematten van Luxemborg lagen er. En er reed een groen toeristisch ‘treintje’ rond om je de de stad te laten zien. We hebben er mooie foto’s gemaakt en genoten van de oude stad. Alles goed onderhouden en geschilderd. Luxemburg heeft blijkbaar voldoende geld om dat te doen.

klaarview

Het weer was gelukkig beter dan voorspeld. We hebben geen regen gehad en de temperatuur was best lekker. We hebben de Kazematten zelf niet bezocht; misschien wel leuk voor een volgende keer.

klaarkasemattenklaarluxstad

Na de wandeling hebben we nog een laatste boodschapje gedaan bij een Delhaize in de binnenstad van Luxemburg. Daarna reden we de stad uit met een beetje grijzig weer, op naar het Mullerthal. Ik probeerde ons te laten navigeren naar de Kallektuffquel, een natuurlijke waterbron het in het Mullerthal. Officieel stond-ie niet op de kaart (alleen een puntje langs de weg), dus navigeerde ik naar een punt in de buurt, het Marscherwald.

Dat woud is al prachtig, met zijn kringelbochtjes, groene bossen en wandelpaden, en we genoten dus sowieso van de rust na de drukke dagen in de stad. Bij het Marscherwald was een soort open parkeerplaats waar we stil stonden en ik me vertwijfeld afvroeg of we wel goed gereden waren. Achter de auto stond een bruin bord en dus ging ik kijken wat erop stond:

klaarmuller.jpg

Ja hoi! Niet alleen waren we slechts 600meter verwijderd van de Kallektuffquel, ook de Schiessentümpel was dichtbij! Ik had inderdaad iets gelezen over een houten pad en om de hoek zagen we het al liggen. Het pad slingerde parallel aan de weg en langs een beekje en was op zich ook al prachtig!

klaarw3pad

Na 600 meter lag er vervolgens dit cadeautje op ons te wachten:

klaarkallekt.jpg

 

De Kallektuffquel! Een heel mooie natuurlijke bron met prachtig blauw water dat zijn oorsprong iets hoger op het pad bevond. Er was werkelijk niemand daar en de omgeving was nog niet verpest door teveel bezoekers. Het pad naar boven leidde ons langs een lang pad richting de Schiessentumpel, nog ongeveer 2,6km verwijderd van de bron. Onderweg zagen we oranje en zwarte naaktslakken, Albino slakken en vele mooie rotspartijen.

klaarsnaily.jpg

 

Mocht je niet zo van hiken houden, dan kun je nog twee andere opties overwegen: stoppen op de parkeerplaats 600 meter van Schiessentümpel verwijderd (er stonden dar ook best wat campers), en dan het pad langs de rotsen volgen of gewoon vlakbij Schiessentümpel parkeren, waar een bankje staat langs de weg.

schiessontop.jpg

Helaas was het rotspadje naar beneden bij Schiessentümpel gesloten, wellicht vanwege ernstige regenval oid. Schiessentümpel was prachtig, maar we konden niet zo dichtbij komen als normaal.

klaarschiessen2.jpg

Het hele gebied is sowieso de moeite waard om terug te keren: wij hebben slechts een deel van trail W7 gevolgd, de volledige is zo’n 37KM lang. Een geoefende trailer zou zich daar prima kunnen vermaken en de meest prachtige dingen in de omgeving zien. Maar onze beentje droegen de spierpijn van de halve marathon nog in zich en dus moesten we wel rustig aan doen. De omgeving deed me soms zelfs denken aan de Azoren, al misten de exotische bloemen alleen 😉

Na de hike terug zijn we direct doorgereden naar onze laatste Airbnb in Folkendange, bij Diekirch, hoger in Luxemburg gelegen. Het bleek een achteraf gelegen boerderij te zijn, in een enorm rustig gebied, omringd door enorme lappen groene velden, met paardjes, twee Malamutt honden en twee zwarte katten die aan elkaar verwant leken en waarvan eentje die aan één oog blind was.

IMG_3675.JPG

Ook dit huisje had alles: een heel lief keukentje, huiskamertje, twee relaxfauteuils, een nette badkamer en een zitje aan de voorkant waar we van het weer konden genieten. Wederom een plek waar je even alles om je heen vergeet, je tempo vanzelf zakt en je alles op een rustig tempo onderneemt. Ik voelde mezelf daar tot rust komen. ’s Avonds hebben we een fles Oakheart en cola buitgemaakt en hebben we voor onszelf gekookt.

IMG_1382

meer in deel III…

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s