Vlucht naar Terceira – Terceira dag 1

Onze vlucht van het vliegveld van Horta naar Terceira vertrok vroeg, rond half 10. We hebben weer zonder problemen de huurauto ingeleverd bij Ilha verde (ze controleerden niet eens of er schade was), onze tickets opgehaald en de koffers gedropt.

terc1209.jpg

Aangekomen op Terceira (wat je uitspreekt als Ter-sèira ipv Ter-tsjèra zoals ik zelf dacht) was het vliegveld flink groot, omdat het een internationaal vliegveld is. Vanaf hier kun je weer vliegen naar Amsterdam, Lissabon, Boston, etc. We werden afgehaald met een busje en afgedropt bij de aankomsthal. Hier waren circa 3 bagagebanden, en het duurde even voor de koffers er waren. Gelukkig ontdekte ik weer een kaartje van Terceira in een rekje, zodat ik ook het laatste eiland een beetje kon navigeren op de kaart just in case.

Omdat we bij de bus wat oude mensjes lieten voorgaan en ook bij de bagageband nog wat getreuzeld hebben, kwamen we vrij laat aan bij de Ilha verde-stand. Voor ons stond Ben en nog een ander jong stel dat ook de Kras-reis maakte. We waren als laatste aan de beurt en moesten even wachten. Meteen toen we aan de beurt waren zei de Azoreaanse vrouw tegen ons dat we een ‘very, very, very nice car’ zouden krijgen, omdat alle middenklasse auto’s op waren! Ik was zeer benieuwd. Ik zag alleen dat het klasse Q werd (de middenklasse is C, meen ik).

Bij de uitgang wachten we met de rest tot onze auto voorgereden werd. Ben reed weg in z’n Micra en wij waren the last couple standing. Om de hoek kwam vervolgens een gigantische bak voorgereden, een donkergroene Nissan Xtrail! Behoorlijk nieuw, leren bekleding, volledig elektrisch geregelde stoelen, achteruitrij camera (waar alle vorige auto’s niet eens een parkeersensor hadden en we regelmatig bang waren iets te raken), een gigantische kofferbak en een lekkere zware motor en goede schokbrekers die geen probleem zou hebben met dirtroads. JIPPIE!!! We gingen al genietend op pad in de kolos!

37108383432_aa8e8f8606_o

Als eerste wilden we een mooi plekje uitzoeken waar we de Nissan op de foto konden zetten. Op Terceira heb je ook een berg die Pico heette, dus navigeerde ik daar naartoe. Dat ging niet helemaal lekker en in een klein dorpje dat Agualva heette en zeer smalle straatjes had, reden we een paar steile straatjes omhoog. Vreemd genoeg was het eindpunt, waar we dachten te kunnen keren, een heel mooi parkje, waar -as usual- geen hond was. Je kon een steil pad naar beneden nemen en er waren verschillende kabbelende beekjes, prachtige paarse, witte en harige bloemen, wilde munt, en verderop nog een soort waterval. Echt weer een verrassing!

Vanaf daar zijn we richting de Pico van Terceira geweest. Heel mooi uitzicht vanaf verschillende punten, maar de Pico zelf was niet bepaald een Pico die je echt kunt zien. Wel was de weg zelf prachtig. Dikbegroeide groene struiken en bomen, rode dirtroad en wij waren weer de enige gekken die de weg namen. De naam van het park waar we doorheen reden is het Reserva Florestal Natural Parcial do Biscoito da Ferraria (jaja, een hele mond vol), een gigantisch groen, overgroeid park waar je geen ontvangst hebt en lekker verdwaald kunt raken als je wilt 😉 We hebben er ook wat stoute dingen gedaan op sommige verlaten plekken… 😮

terc1824.jpg

Helemaal onderaan de weg was een splitsing en navigeerde ik naar Algar do Carvao, een oude vulkaan die je kon bezoeken. Er was wederom geen hond; ditmaal met een reden: de grot opende pas om 14:30.

We reden daarom de andere kant op, richting Furnas do Enxofre, een stuk land waar zwaveldampen uit de grond kwamen. De hele omgeving daar was één grote Windows Xp-desktop; blauwe lucht, wolkjes en eindeloos lange groene weiden!

terc1843.jpg

Furnas do Enxofre was overigens gratis te bezoeken en om de dampen heen was een pad gebouwd zodat je ze van alle kanten kon aanschouwen. Vanwege de dampen was de grond zo van samenstelling veranderd dat er allerlei bijzondere planten groeiden die elders niet groeiden. De grond rond een zwavelbron zag ook uitgeslagen geel/wit.

terc1840terc1842terc1855

We hadden, zoals je kunt zien, het weer weer mee. De zon scheen heerlijk, maar het was niet te warm. Typisch Azoren weer.

Op weg naar Furnas gebeurde er overigens iets zieligs. We zagen een ontzettend magere hond langs de kant van de weg eten zoeken. Ik stapte uit, gooide een stuk brood zijn kant op en helaas schrok hij zich daar helemaal rot van en vluchtte. Ik hoop dat hij alsnog mijn broodje heeft gevonden, want je kon zijn ribbetjes tellen 😦

Daarna zijn we eindelijk maar eens richting Angra do Heroismo gereden, de stad waar ons hotel stond en die op de werelderfgoedlijst van Unesco staat. Dat merk je. Alle huisjes zijn mooi geschilderd, er staan enkele goed opgeknapte en fel geschilderde kerken en het is er bedrijvig, maar niet te druk.

Eigenlijk best een prima stad om te wonen. Het had alles, een supermarktje, geldautomaat, restaurants, een haventje met wat terrasjes, winkeltjes en coffeeshopjes (niet om te smoken), een grote biologische supermarkt waar je gezonde dingen kon halen (maar waar we niet geweest zijn), en mooie, goed verzorgde huisjes.

Op de boulevard stonden vlaggenmasten voor alle Europese landen. Alleen de vlaggen hingen er even niet 😉

Er was ook een mysterieus fort op het schiereilandje dat aan Angra do Heroismo zat vastgeplakt, Fort of São João Baptista. We zijn 1 keer het terrein opgereden, troffen daar zware militaire beveiliging aan en zijn toen maar weer weggereden 😀 Je kunt er in de buurt wel wandelen, maar daar kwam ik later pas achter toen ik een hike in mijn boekje zag staan.

Deze middag hebben we nog maar twee dingen gedaan: boodschapjes bij de Meu Super supermarkt (waar ze lekkere Azoreaanse zoute boter hadden waar ik nu nog mijn brood mee smeer) en in het zwembad van ons hotel Terceira Mar liggen! Net geen infinity pool met een supermooi uitzicht op de baai. Bij het zwembad kwamen we ook het gros van de Kras-gangers weer tegen.

IMG_1115

IMG_1161

terc1175

Het hotel zelf was heel slim gebouwd: de entree, receptie en restaurant was op de vierde verdieping aan de kant van de weg, de kamers lagen op de 3e, 2e en 1e verdieping, allemaal met zicht op de baai. Vanuit je kamer kon je heel makkelijk de weide bij het zwembad op. Van het Hotel kreeg je badhanddoeken te leen en kon je daarna lekker in het zwembad dobberen ❤ .

IMG_1141.JPG

Dat hebben we dan ook gedaan, de rest van de middag, totdat het tijd werd om wat te eten gaan scoren. Vlakbij het hotel stond een foodtruck met pizza 😀 maar daar hadden we beide niet zo’n zin in, dus liepen we door.

In het centrum vonden we een geinig tentje dat eigenlijk een coffeeshop en bakkertje was. De hele tent zat vol met Azoreanen die een wedstrijd van Benfica aan het kijken waren op een bigscreen. Op het terras was nog wel plek en het was nog steeds lekker warm. We hebben daar voor de laagste totaalprijs van de hele vakantie voor circa 10 euro twee enorme hamburgers met frietjes gegeten. De bediening kwam zelfs heel regelmatig vragen of het smaakte.

Het is sowieso best moeilijk om iets anders te vinden dan een snackbarachtig restaurant in het centrum te vinden. Later kwamen we erachter dat er wat verderop wat hippe restaurantjes zaten in een wat drukker straatje richting de boulevard, waar we later op de avond overheen geslenterd zijn en waar het ’s avonds enorm rustig is. Ik had eigenlijk verwacht dat dit het toeristische, drukke epicentrum van de stad zou zijn, maar dat valt reuze mee.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s