Aljezur, Cabo de Sao vicente & Praia do Beliche

De ochtend van 24 april hebben we met pijn in ons hart ons mooie huisje in Monchique verlaten. Maar een verandering van omgeving kan je af en toe juist weer andere dingen leren waarderen. Monchique en omgeving zijn prachtig, maar nu vertrokken we richting de westkust. Om precies te zijn Aljezur: niet gigantisch toeristisch en weer een groot huis met barbecue en zwembad. De weg naar Aljezur was ook uitdagend en prachtig. Hoge bergen, mooie uitzichten over de omgeving en flink kringelende wegen door de omgevingen. Ik heb hier vooral veel gefilmd.

IMG_1977.JPG

Aljezur zelf was een schattig, rustig dorpje met een fort en kabbelende beekjes dwars door het dorpje heen. Ons huisje lag niet helemaal in Aljezur zelf, maar in de dorpskern (Urbanizacão) Vale da Telha. Er zit daar onder andere een hotel, een surfschool die te koop staat, een barretje, een restaurantje en een superklein supermarktje dat we niet hebben aangedaan. We zouden daar opgewacht worden door de moeder van de volgende Airbnb eigenaar: ze werkte zelf in Faro. De moeder sprak vrijwel geen Engels, dus het werd spannend! We hadden wat moeite om haar te vinden, maar uiteindelijk spotten we haar en werden we begeleid naar het witte huisje met oranje dakje in een bijna uitgestorven straatje. We konden hier vroeg inchecken, rond half 1/1 uur.

 

Dit huisje was weer van een andere orde dan het vorige: heel schoon en modern, maar wel middenin een woonwijk. We moesten even wennen aan de inrichting: veel gordijntjes en beddenspreien hier! Ook hier weer een hondenalarm, ditmaal bij de buren. De moeder legde ons in haar Portugees alles over het huis uit en dat was goed te volgen en ook kregen we een bos sleutels mee voor elk onderdeel van het huis, uiteraard in het Portugees. Goeie manier om woordjes te leren.

huisje.jpg

Het zwembad bleek inderdaad enorm, de tuin ook. Alles was gelijkvloers. Ook hadden we een openhaardje. De keuken was even wennen: de afzuigkap bleek slechts een schoorsteen naar buiten waar een vogeltje zijn nestje in had gebouwd 😀 Ook doen ze hier niet aan verstopte gasleidingen, de keuken had een geisertje dat weer was aangesloten op een gasfles en je ziet overal reserve flessen staan. Ik heb ook geen enkele radiator gezien.

We hebben wederom al onze meuk uitgeladen, de keuken ingeruimd met al het eten en hebben even uitgerust.

Daarna zijn we via de provinciale weg richting Vila do Bispo naar beneden gereden, op naar Cabo de São Vicente, volgens de verhalen het meest westelijke puntje van Europa. De weg was niet supergeweldig en langs de wegen lagen enkele verlaten en ondergekalkte woningen. Dit deel van Portugal was duidelijk een stuk minder toeristisch. Wel hadden ze hier prachtige bomen.

De weg naar Cabo de São Vicente leidde onder andere door en langs Bordeira, Carrapateira (prachtig rustig dorpje, ook een mooi alternatief voor de drukke toeristische plaatsen), Vila do Bispo en Sagres. In Sagres stond aan de kust al het eerste fort (Fortaleza de Sagres), wat we niet aangedaan hebben. Misschien een volgende keer?

We zijn daarentegen doorgereden naar Cabo. Langs de kust zagen we nog veel meer mooie rotsstranden. Weinig bebouwing hier, vrijwel alleen maar uitgestrekte rotsachtige stukken land en her en der een parkeerplaats. Cabo de São Vicente was ook voorzien van voldoende parkeergelegenheid. Wat me verraste was dat er best wat kraampjes stonden. Ook flink wat touringcars met toeristen.

 

cabobratwusrt.jpg

En de Letzte bratwurst vor Amerika, een Duitse worsttent die zichzelf goed in de markt gezet heeft met t-shirts en een diploma als je je worst opgegeten hebt. Supertoeristisch, maar hier zie ik de lol wel van in. Soms ben ik heerlijk inconsequent.

De steile, hoge rotswanden waren prachtig. Begroeid met allerlei exotische bloempjes en -ik vermoed- edelweiss en een zeer ruwe ondergrond. Mijn slippers waren niet echt handig op dit oppervlak.

Waar de Amerikaan tienduizend ‘CAUTION! Enter at your own risk!’ bordjes plaatst bij dreigend gevaar, kon je hier zonder problemen met je voeten over de rand bungelen, naar beneden klimmen zonder enig hekje of waarschuwingsbordje. De Portugezen zijn sowieso niet echt van de betutteling.

Wel lag er een plakkaat van een Duitser die hier blijkbaar over de rand gevallen of gesprongen is.

Ik heb genoten van de uitzichten en zelfs van de kraampjes. Ik heb een paar koelkastmagneten ingeslagen en had ook nog wel andere meuk in willen slaan, maar heb me ingehouden. De vuurtoren was niet toegankelijk; het hek was gesloten.

beliche09.jpg

Na Cabo zijn we naar een van de strandjes gereden: Praia do Beliche. Een flink steile trap leidde ons naar beneden.

beliche08.jpg

De strandtent op het strandje was nog niet open. Toch hebben we even op de rotsjes gezeten en genoten van de mooie rotsen en alle mensen die er met hun hondje speelden of aan het strand lagen.

_MG_1104.JPG

beliche05.jpg

 

We konden ook niet lang blijven, omdat het al laat in de middag was en we nog eten moesten scoren. Ook waren de afstanden rijden best vermoeiend voor Steph.

We hebben wederom boodschappen gedaan in Sagres bij de inmiddels vertrouwde Intermarché. Voedsel gaat er in rap tempo doorheen als je met zijn vijven bent. Biertjes trouwens ook 😛 Ik vind het trouwens best knap dat we ons de hele vakantie hebben ingehouden en niet alle overheerlijke bakken met cakejes, cakerollen, taartjes en chocoladedingers hebben gekocht. Damn, wat zijn de Portugezen goed in zoetigheid!

 

Bij de Intermarché was een hondje dat dolgraag met Loes mee had willen komen. Volgens mij heb ik nog niet eerder zo’n grote sloeriehond gezien; hij liet zich overal gewillig aaien en wilde zelfs achterin de auto stappen 😛

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s